وب نوشته های وحیده

وحیده — Tue, 20 Jul 2010 09:40:34 +0000

سرنوشت تعیین می کند که در زندگی با چه اشخاصی ملاقات کنی ، اما این تو هستی که تصمیم می گیری چه کسی در زندگی ات باقی بماند.

وحیده — Mon, 19 Jul 2010 19:02:16 +0000

تو مرا می فهمی
من تو را می خواهم ٬ و همین ساده ترین قصه ی یک انسان است

تو مرا می خوانی
من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم

و تو هم می دانی تا ابد در دل من خواهی ماند.

وحیده — Mon, 19 Jul 2010 18:22:22 +0000

اینجا به جز

دوریِ تو

چیزی به من نزدیک نیست

وحیده — Mon, 19 Jul 2010 18:19:58 +0000

طلوع کن

که بودنم تازه کنی

دست مرا بگیری و

با بوسه اندازه کنی

طلوع کن

طلوع کن… .

وحیده — Fri, 16 Jul 2010 07:39:59 +0000

دنیا کوچکتر از آن است

که گم شده ای را در آن یافته باشی

هیچ کس اینجا گم نمی شود

آدمها به همان خونسردی که آمده اند

چمدانشان را می بندند

و ناپدید می شوند

یکی در مه

یکی در غبار

یکی در باد

و بی رحم ترینشان در برف.

آنچه بر جای می ماند

رد پایی است

و خاطره ای که هر از گاه

پس می زند مثل نسیم سحر

پرده های اتاقت را.

وحیده — Fri, 16 Jul 2010 07:35:08 +0000

می گویند دنیا کوچک شده است

و استوا در آینده ای نزدیک

همسایه ی خونگرم قطب خواهد شد

نه همسفر خوشباور

دنیا هرگز کوچک نمی شود

ما کوچک شده ایم

آنقدر کوچک که دیگر

هیچ گم کرده ای نداریم

دلخوشیم که در نیمه ی تاریک دنیا

کسی ما را گم کرده است

و دارد در به در

دنبلمان می گردد

کسی که زنگ در را

همیشه بعد از هجرت ما

به صدا در خواهد آورد.

وحیده — Fri, 16 Jul 2010 07:31:06 +0000

بعضی وقت ها فکر می کنم با تو در یک مسابقه ی طناب کشی شرکت کرده ام.من تکی و تو با تمام نیروهای زمین و آسمان….

خدایا

با

تو

بودم

!!!

وحیده — Fri, 16 Jul 2010 07:27:59 +0000

گاهی آنقدر نزدیکیم که حتی ندیده همدیگر را لمس میکنیم

گاهی آنقدر دوریم که چشم در چشم هم نگاه میکنیم

اما

غریبه ایم

وحیده — Fri, 16 Jul 2010 07:23:26 +0000

مثل کبریت کشیدن در باد

دیدنت دشوار است

من که به معجزه ایمان دارم

میکشم آخرین دانه کبریت

در باد

هر چه باد آباد …